Premier Donald Tusk po posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa Narodowego zadeklarował gotowość do spotkania w cztery oczy z prezydentem Karolem Nawrockim jeszcze w tym tygodniu. Oficjalny przekaz brzmi: obie strony są gotowe rozmawiać, jak zapobiec eskalacji emocji politycznych. W tle stoi spór o Trybunał Konstytucyjny, działania rządu wobec sędziów i narastające napięcie wewnętrzne w czasie, gdy ze wschodu płynie realne zagrożenie.

To nie jest gest dobrej woli. To sygnał, że dotychczasowa linia forsowania zmian w TK napotkała twardy opór. Tusk wcześniej wskazywał na prezydenta jako stronę eskalacji. Teraz sam wychodzi z propozycją cichej rozmowy bez mediów, bez szumu, bez publicznej presji. Chce rozmawiać o tym, co może być „niemożliwe” do pełnego rozwiązania, ale co pozwoli obniżyć temperaturę. W praktyce oznacza to, że rząd zdaje sobie sprawę, iż dalsze forsowanie swojej interpretacji ładu konstytucyjnego ryzykuje głębszym konfliktem instytucji, ulicą i osłabieniem państwa w chwili, gdy jedność jest potrzebna.

Prezydent Nawrocki wielokrotnie deklarował otwartość na rozmowę, jeśli inicjatywa wyjdzie od premiera. Teraz ta inicjatywa padła. Rzecznik głowy państwa potwierdził gotowość. To nie jest kapitulacja. To jest moment, w którym jedna strona musi przyznać, że presja, zawieszenia, wejścia i polityczne rozgrywki wokół Trybunału nie przyniosły oczekiwanego efektu bez kosztów dla całego kraju. Każdy Polak widzi, że walka o „praworządność” według jednych stała się narzędziem destabilizacji według drugich. W tej sytuacji prywatne spotkanie może jedynie maskować brak większości do prawdziwej naprawy, a nie rozwiązać źródło problemu.

Bezpieczeństwo zewnętrzne nie usprawiedliwia wewnętrznego chaosu. Rada Bezpieczeństwa Narodowego ma konsolidować państwo wobec zagrożeń ze wschodu, a nie służyć jako scena do rozliczeń o TK. Gdy premier mówi o wspólnej odpowiedzialności i łagodzeniu emocji, jednocześnie przypomina o różnicach, które pozostaną. To klasyczny mechanizm: najpierw eskalacja, potem apel o deeskalację, gdy koszty rosną. Polacy zasługują na jasność, a nie na ciche układy za zamkniętymi drzwiami. Konstytucja albo obowiązuje wszystkich, albo staje się narzędziem bieżącej władzy. Nie da się jednocześnie budować jedności i kontynuować działań, które druga strona uznaje za naruszenie porządku.

Jeśli to spotkanie ma przynieść cokolwiek, musi zacząć się od uznania faktów, a nie od dalszego oskarżania. W przeciwnym razie pozostanie kolejnym komunikatem bez skutku, podczas gdy realne problemy – granica, energetyka, sądy, zaufanie obywateli – czekają. Polska nie może być zakładnikiem sporu, który jedna strona rozkręciła, a teraz próbuje schłodzić pod pretekstem bezpieczeństwa.

Polub ten materiał i udostępnij dalej. Niech więcej osób zobaczy, co naprawdę dzieje się na szczytach władzy.

#TrybunałKonstytucyjny, #Nawrocki, #Tusk, #Polska, #Bezpieczeństwo

Opracowanie: Udostepnijto.pl

Źródła: wypowiedź premiera Donalda Tuska po RBN 3 listopada 2026, komunikat Kancelarii Premiera, informacje rzecznika prezydenta, doniesienia mediów o posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa Narodowego i sporze wokół TK.

W styczniu 2025 roku podczas debaty w Parlamencie Europejskim w Strasburgu sędzia Piotr Schab, pełniący wówczas funkcję rzecznika dyscyplinarnego sędziów sądów powszechnych oraz prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie, opisał działania podjęte wobec niego przez Ministerstwo Sprawiedliwości i policję. Według jego relacji do pomieszczeń biurowych, które zajmował w siedzibie Krajowej Rady Sądownictwa, wkroczyło około trzydziestu uzbrojonych funkcjonariuszy wyposażonych w łomy. Celem akcji było sforsowanie szaf pancernych, wydobycie z nich akt spraw dyscyplinarnych dotyczących sędziów powiązanych z ówczesnym obozem rządzącym oraz uniemożliwienie mu dalszej pracy w tym zakresie.

Schab podkreślił, że sędziowie w Polsce są nakłaniani do niestosowania Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez wydawanie przez organy władzy uchwał zawierających groźby skierowane wobec tych, którzy decydują się stosować przepisy ustaw zamiast politycznej woli rządzących. Zaznaczył, że sędziów dzieli się na kategorie w zależności od środowiska, z którego pochodzą, a publicznie sugeruje się, że problem dotyczy procesu nominacyjnego prowadzonego od 2018 roku. W rzeczywistości – jak stwierdził – chodzi o konflikt środowiskowy i o to, czy środowisko sędziowskie pozostanie związane z układami postkomunistycznymi.

Według Schaba sędziowie, którzy nie wywodzą swojej służby z zależności od wcześniejszych układów, są z jednej strony zmuszani do publicznego upokorzenia i wycofania się z pracy cechującej się niezawisłością na rzecz deklaracji lojalności wobec władzy wykonawczej, z drugiej zaś strony pozbawiani możliwości pełnienia funkcji poprzez spychanie ich do niższej kategorii orzekających. Wskazał również na wzywanie sędziów i innych funkcjonariuszy publicznych do niestosowania orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, który – jak zauważył – pełni analogiczną rolę jak sądy konstytucyjne w innych krajach europejskich, wyznaczając granice suwerenności państwowej. Dodał, że wyroki Trybunału nie są publikowane, a jego sędziowie są publicznie obrażani, podobnie jak następuje redukcja roli Sądu Najwyższego, w tym w zakresie stwierdzania ważności wyborów.

Schab stwierdził, że takie działania prowadzą do budowania anarchii w państwie, a w budżecie ograniczono środki na Trybunał Konstytucyjny i Sąd Najwyższy. Zaznaczył, że sam jest publicznie obrażany i pozbawiany moralnego tytułu do wykonywania pracy, podobnie jak około trzy i pół tysiąca innych sędziów wykonujących swoje obowiązki.

#Praworządność, #KRS, #Sądownictwo, #Polska, #Schab

Opracowanie: Udostepnij.pl

Źródła informacji: relacja z wystąpienia sędziego Piotra Schaba w Parlamencie Europejskim w Strasburgu (styczeń 2025), doniesienia dotyczące akcji prokuratury i policji w siedzibie Krajowej Rady Sądownictwa w lipcu 2024 roku.